andrzej.net.pl » nowe

Nauka przez przykład – opowieści użytkownika

andrzej — Sun, 31 Oct 2010 23:00:46 +0000

Kontynuując poprzedni wpis dotyczący nauki przez przykład, określiłem tzw. opowieści użytkownika. Pozwoli to na zdefiniowanie wymagań dotyczących budowanej aplikacji.

Jeśli będziemy wiedzieć czego użytkownik oczekuje, będziemy mogli zaproponować rozwiązanie spełniające te wymagania.

Poniżej opowieści:

Aplikacja ma wspomagać zarządzanie zadaniami rozdzielanymi dla użytkowników firmy.
Po wykonaniu zadania, przenoszone jest ono do „archiwum”, tak aby możliwy był podgląd zrealizowanych już zadań
Zadania mają prostą postać. Użytkownik zlecający zadanie może zdefiniować:
- Temat
- Treść
- Priorytet (zwykły, wysoki, krytyczny)
- Data wykonania (opcjonalna – nie zawsze jest określana)
- Osoby, które przypisane są do realizacji danego zadania (jedna lub więcej)
Zadania mają statusy:
- Aktualne
- Zrealizowane (archiwalne)
- Zakończone bez realizacji (archiwalne)
Użytkownik ma dostęp do listy swoich zadań. Widzi zarówno zadania przypisane do siebie jak i zadania przypisane przez siebie dla innych osób. Kolumny widoczne na liście, to:
- Tytuł
- Priorytet (w formie graficznej –ikona symbolizująca priorytet)
- Opis (ok. 100 pierwszych znaków z treści zadania)
- Data wykonania
- Od (oznaczenie osoby, która zleciła zadanie)
- Dla (oznaczenie osoby, dla której zlecone jest zadanie)
Lista zadań może być filtrowana wg następujących kryteriów:
- Stan (aktualne, archiwalne)
- Data wykonania (filtr wyłączony lub określona data)
- Tytuł/treść (wpisanie frazy, która będzie jednocześnie wyszukiwania w tytule i treści zadania)
- Przypisane do (wybór z listy osób) – do kogo zadanie jest przypisane
- Przypisane od (wybór z listy osób) – od kogo pochodzi zadanie
Lista zadań powinna mieć możliwość wydruku – z uwzględnieniem filtrowania
Użytkownik powinien mieć możliwość podglądu szczegółów zadania – w odrębnym oknie.
Użytkownik powinien mieć możliwość zmiany statusu zadania na:
- Zrealizowane
- Zakończone bez realizacji
Nie można zmienić statusu zadania ze zrealizowanego lub zakończonego bez realizacji na aktywny.
Zadania mogą być edytowane wyłącznie przez jego autora
Użytkownicy powinni móc logować się do aplikacji przy użyciu nazwy użytkownika i hasła. Dane te są nadawane przez administratora systemu.
Użytkownik może sortować listę wg dowolnej z wyświetlanych kolumn
Użytkownik może dowolnie zmieniać kolejność kolumn
Aplikacja powinna zapamiętywać ostatnio wybrany przez użytkownika wygląd listy (kolejność oraz posortowanie kolumn)

Skoro wiemy już, jakie są oczekiwania użytkownika co do systemu – możemy przystąpić do wstępnego projektu. To już w następnym odcinku.

Przypomnę tylko o zaproszeniu do współpracy, zawartym w poprzednim wpisie.

Powiązane wpisy:

Wielopoziomowa aplikacja – nauka przez przykład

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Wielopoziomowa aplikacja – nauka przez przykład

andrzej — Sat, 30 Oct 2010 22:12:31 +0000

Większość aplikacji w jakich tworzeniu uczestniczyłem była aplikacjami webowymi. Postanowiłem zmierzyć się z innym zadaniem – aplikacją desktopową, która oparta będzie o dostępne w .NET mechanizmy. Nie jest to komercyjny projekt a poligon testowy polegający na określeniu architektury, zaprojektowaniu systemu i jego implemenacji. Wiadomo – teoria teorią, jednak dopiero zderzenie się w praktyce z poruszanymi zagadnieniami pozwala na nauczenie się czegokolwiek zdecydowanie skuteczniej.

Tyle tytułem nudnego wstępu, przejdźmy do konkretów. Z racji tego, że przez zasiedzenie w technologiach webowych ominęło mnie WPF – postanowiłem wykorzystać właśnie tę technologię przy realizacji projektu. Godne zainteresowania jest również Windows Communication Foundation – czyli WCF. Jeśli chodzi o dostęp do danych przyznam, że wybór jest trudny. Używam i pokochałem NHibernate ale przy chęci nauki nowych narzędzi mocno kusi Entity Framework 4, który jest już na tyle dojrzały, że warto się nim zainteresować.

Pewnie zastanawiacie się co to za projekt, który determinowany jest technologiami. Jak widać jest tutaj trochę odwrotna sytuacja – „dobieram” projekt do tego, czego chciałbym się nauczyć. Blog będzie dziennikiem, opisem napotykanych problemów, miejscem na Waszą krytykę podejmowanych działań.

Tutaj właśnie dochodzę do sedna sprawy. Przedzieranie się przez tyle nowych rzeczy może okazać się dość trudne przy ograniczonych zasobach czasowych (praca na pełny etat). Może więc znajdzie się czytelnik (dwóch?) chętnych do wspólnej nauki i prowadzenia projektu. Mam tutaj na myśli połączenie sił i konkretne podejście do tematu – bez kompromisów. Poligon z ostrą amunicją.

Przygotuję serię opowieści użytkownika pozwalających na opracowanie architektury systemu. Następnym etapem byłaby stopniowa implementacja i publikowanie wyników – np. na CodePlex. Pełny, konkretny i kompletny projekt, którego wynikiem będzie open source’owe oprogramowanie. Publikacja postępów na blogu (tym, który właśnie czytasz lub dedykowanym dla projektu – do wyboru).

Jednak żeby nie przedłużać, podsumujmy:

Cel: Aplikacja do zarządzania zadaniami z wykorzystaniem WPF, WCF, Entity Framework
Założenia: Publikowanie postępów, problemów i wyników kolejnych kroków w formie artykułów na blogu
Potrzebne: 1-2 osoby, chcące uczestniczyć w projekcie. Idealnie, gdyby osoba ta nie znała przynajmniej jednej z wymienionych technologii i aby znała co najmniej jedną z nich

Jeśli kogoś pomysł zainteresuje – zapraszam do kontaktu za pomocą formularza. Zobaczę, czy znajdą się zainteresowani i jak dalej potoczą się losy tego pomysłu.

Powiązane wpisy:

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Operatory konwersji implicit oraz explicit

andrzej — Tue, 12 Oct 2010 20:53:30 +0000

W C# skorzystać możemy z operatorów konwersji – explicit (jawnych) oraz implicit (niejawnych).
Co nam to daje? To co tygryski lubią najbardziej – wygodę i prostotę użytkowania ;)

Definiując strukturę, wartość inicjalizujemy głównie przez konstruktor, np:

struct SomeStruct
{
private int _value;

public int Value
{
get { return _value; }
}

public SomeStruct(int value)
{
_value = value;
}

Utworzenie nowej instancji struktury w tym przypadku:

SomeStruct someStruct = new SomeStruct(12);

Okazuje się, że dzięki zastosowaniu jednego z tytułowych bohaterów – operatora implicit – możemy operację uprościć. Do struktury dodajemy kod:

public static implicit operator SomeStruct(int value)
{
SomeStruct res = new SomeStruct { _value = value };
return res;
}

Dzięki czemu możemy już pisać:

SomeStruct someStruct = 12;

co wcześniej zwracało błąd kompilacji „cannot convert source type „int” to target type „SomeStruct”.

Bardzo podobnie sytuacja wygląda w drugą stronę. Dodając operator explicit konwersji na typ int:

public static explicit operator int(SomeStruct someStruct)
{
return someStruct.Value;
}

możemy rzutować naszą strukturę bezpośrednio na typ int:

int a = (int)someStruct;

O ile w tym trywialnym przypadku zasadność korzystania z operatora explicit jest dyskusyjna, o tyle przy delikatnie bardziej złożonych strukturach można pamiętać o tych dobrodziejstwach.

Nie znaleziono powiązanych wpisów.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Polski klon stackoverflow.com – devpytania.pl

andrzej — Thu, 07 Jan 2010 12:09:09 +0000

Wczoraj wpis o klonowaniu a dziś zauważyłem, że powstał klon najlepszego moim zdaniem społecznościowego(?) serwisu programistycznego – stackoverflow.com.
Z tego co zauważyłem premiera devpytania.pl miała miejsce 3 stycznia. Ja jednak dopiero dziś wpadłem na informację o tym startupie.

Pytanie tylko – czy się to przyjmie? Stackoverflow.com ma niesamowitą siłę rażenia. Ilość pytań (i dobrych odpowiedzi) jest ogromna a chyba język angielski w przypadku programowania to żadna bariera.
Uważam jednak, że sama idea jest niezła. Polska „społeczność” osób związanych z programowaniem powoli wychodzi z ukrycia ;) Oby tylko z tego serwisu nie zrobił się śmietnik.
Dla mnie najwspanialsza w tego typu serwisach jest czytelność. Każda odpowiedź ma ocenę i od razu widać, co jest wartościowe. Niesamowicie to pomocne w codziennym pędzie.
Sam chętnie będę zaglądał i (być może) służył radą tam i ówdzie ;)

W każdym razie – powodzenia.

Nie znaleziono powiązanych wpisów.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

[Nonsensopedia] – programowanie. Na wesoło.

andrzej — Wed, 06 Jan 2010 22:53:41 +0000

Niesamowicie spodobał mi się wpis dotyczący programowania, zamieszczony na nonsensopedii.
Polecam zapoznanie się przy porannej kawie:

http://nonsensopedia.wikia.com/wiki/Programowanie

Mam nadzieję, że poprawi humor, podniesie biorytm i odpędzi złe duchy ;)

Powiązane wpisy:

Satyra na .NET ;) ?

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Shallow copy a deep copy – klonowanie obiektu z MemberwiseClone oraz przy użyciu serializacji

andrzej — Wed, 06 Jan 2010 22:40:53 +0000

Rozróżnia się dwie możliwości klonowania obiektów:

shallow copy – tzw. płytka kopia. Najczęściej wykonywana przy użyciu metody MemberwiseClone z klasy Object.
deep copy – tzw. głęboka, pełna kopia. Przyjrzymy się jednej z możliwości jej realizacji – wykorzystania serializacji do strumienia w pamięci.

Zapewne wszyscy wiedzą o istnieniu metody MemberwiseClone w klasie Object.
Pozwala ona na wykonanie tzw. „shallow copy”, czyli „płytkiej kopii” obiektu. Kopia taka nie radzi sobie jednak z typami referencyjnymi zagnieżdżonymi w klonowanym obiekcie. Potrafi poprawnie kopiować tylko Value Types.

Weźmy przykładową klasę Person:

public class Person
{
public string FirstName { get; set; }
public string LastName { get; set; }
public DateTime BirthDate { get; set; }
public Person Boss { get; set; }

public Person( string firstName, string lastName, DateTime birthDate )
{
this.FirstName = firstName;
this.LastName = lastName;
this.BirthDate = birthDate;
}
}

Możemy zaimplementować interfejs ICloneable dla „shallow copy” w ten sposób:

public object Clone()
{
return this.MemberwiseClone();
}

Co się jednak stanie, gdy wykonamy kopię zmiennej kowalski z poniższego przykładu?

Person jankowski = new Person("Stefan", "Jankowski", new DateTime(1977,2,25));
Person kowalski = new Person("Jan", "Kowalski", new DateTime(1980,12,4));

kowalski.Boss = jankowski;

Person kowalskiCopy = (Person)kowalski.Clone();

Debug.Write(kowalski.Boss == kowalskiCopy.Boss);

Wynik? Tak jak oczekiwaliśmy, Boss w obiekcie kowalski oraz kowalskiCopy wskazują na ten sam obiekt – jankowski.

Jak widać nie jest to idealne wyjście. Rzadko zdarza się, by obiekt zawierał wyłącznie value types. Ponadto metodę MemberwiseClone możemy wywołać tylko w klasie, do której mamy dostęp. Dlaczego? Ponieważ jest ona oznaczona jako protected w klasie Object. Oznacza to, że nie użyjemy jej, gdy chcemy sklonować typ z innej biblioteki, której źródła nie jesteśmy w stanie sami zmodyfikować implementując ICloneable.

Właśnie tutaj z pomocą przychodzi nam serializacja. Wystarczy zserializować obiekt do strumienia w pamięci i zdeserializować do innej instancji. Gotowe.

Jak z realizacją?
Nic nie stoi na przeszkodze, aby zamknąć kod w statycznej metodzie i wykorzystać typ generyczny. Dzięki temu będziemy mogli przy użyciu jednej metody serializować wszystkie typy! No – prawie wszystkie.

Należy pamiętać, że typ, który chcemy serializować:

musi być oznaczony atrybutem Serializable
wszystkie jego pola muszą być serializowalne

Jeśli klasa nie będzie spełniać powyższych wymagań, w runtime otrzymamy SerializationException.

Do naszej klasy wprowadzamy więc małą modyfikację:

[Serializable]
public class Person
{
...
}

Metoda, którą będziemy serializować nasze obiekty jest dość prosta.

W dyrektywie using tworzymy nowy MemoryStream. Następnie tworzymy instancję BinaryFormattera, informując go w konstruktorze, że będzie użyty w kontekście serializacji.
Serializujemy przekazany obiekt, przewijamy stream do początku i deserializujemy. Musimy przeprowadzić rzutowanie (Deserialize zwraca Object). Trochę kodu:

public static T CloneObject<T>( T item )
{
using ( MemoryStream ms = new MemoryStream() )
{
//instancja BinaryFormattera - informujemy go,
//ze bedzie uzyty w celu klonowania
BinaryFormatter bf = new BinaryFormatter(null,
new StreamingContext(StreamingContextStates.Clone));

//serializacja
bf.Serialize(ms, item);

//przewijamy memoryStream do poczatku
ms.Seek(0, SeekOrigin.Begin);

//deserializacja
return ( T )bf.Deserialize(ms);
}
}

To wszystko. Przykład użycia:

Person kowalskiCopy = Tools.CloneObject<Person>(kowalski);

Debug.Write(kowalski.Boss == kowalskiCopy.Boss);

Efekt wykonania tej metody? W oknie output pojawi się false. Oznacza to, że obiekt został w pełni sklonowany – łącznie z referencją do szefa.

Jest jeszcze kilka niewielkich niuansów związanych z serializacją – jak np. delegaty czy propertiesy, które nie powinny być serializowalne. To jednak materiał na odrębny, obszerny wpis.

Powiązane wpisy:

Show-hide JavaScript – proste podłączenie przy użyciu C#

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Visual Studio – jednoczesne debugowanie kilku projektów w solution

andrzej — Wed, 06 Jan 2010 21:45:06 +0000

Najprostsze rozwiązania często są w Visual Studio sprytnie ukryte. Takie czasem odnoszę wrażenie. Jedną z rzeczy, na które narzekałem przy debugowaniu np. WebService’ów czy aplikacji współdzielących niektóre zasoby był brak możliwości ustawienia jako „Startup” kilku projektów w ramach jednej solucji. Okazuje się jednak, że jest to banalnie proste..

Przeważnie ustawiałem jeden projekt jako startowy korzystając z opcji w menu kontekstowym na projekcie: „Set as startup project”.

Możliwe jest jednak ustawienie wielu projektów jako startowych. W tym celu należy wywołać menu kontekstowe na Solution i wybrać Properties:

Naszym oczom ukaże się okno właściwości. Wybieramy po lewej opcję Common Properties -> Startup Project.
Teraz wystarczy przełączyć je w tryb „Multiple startup projects” i wybrać akcję na tych projektach, które nas interesują:

Można ustawić projekt w trybie:

None – wiadomo ;)
Start – uruchamia z debuggerem
Start without debugging – wiadomo ;)

Także.. happy debugging! ;)

Powiązane wpisy:

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Mutex i sprawdzanie czy aplikacja jest jedyną uruchomioną

andrzej — Mon, 04 Jan 2010 21:30:55 +0000

Uzupełniam ostatnio braki w wiedzy, dotyczące synchronizacji wątków. Gdzieś w podrozdziale dotyczącym tego tematu przykuł moją uwagę Mutex. Mutex to, obok monitorów i semaforów, jedna z „prymitywnych” metod synchronizacji. Ma jednak bardzo ciekawą właściwość, odróżniającą ją od kolegów po fachu…

Otóż co to za właściwość? Tatusiem Mutexu jest bezpośrednio windowsowy kernel a jego właścicielem może być w jednej chwili tylko jeden wątek. Wątek, który przejmuje obiekt typu Mutex na własność nie blokuje sam siebie ale musi zwolnić go przy użyciu metody ReleaseMutex. Co w tym nadzwyczajnego? Jeszcze jedna sztuczka!

Korzystając z jednego z przeciążonych konstruktorów, możemy nadać obiektowi typu Mutex nazwę. Uwaga, kurtyna w górę ;) Nazwa ta jest unikalna wśród wszystkich procesów w systemie! Otóż to, panie i panowie ;) Całe to cudeńko pozwala nam niejako udostępniać obiekt Mutex pomiędzy różnymi aplikacjami. Przeważnie użylibyśmy tej właściwości do synchronizacji dostępu tych aplikacji np. do zasobów dyskowych, sieciowych itp. Jednak jest jeszcze jedno interesujące użycie.

Do sedna. Wykorzystując konstruktor z trzema parametrami:

public Mutex(
bool initiallyOwned,
string name,
out bool createdNew
)

Możemy skonstruować sprytny kod, który pozwoli uruchomić jednocześnie tylko jedną instancję pisanej przez nas aplikacji. Przykład?

static void Main( string[] args )
{

bool isNewCreated;

System.Threading.Mutex mutex = new Mutex(true, "MUTEX_DEMO", out isNewCreated);

if ( isNewCreated )
{
Console.WriteLine("Brawo - jesteś pierwszy! ;)");
}
else
{
Console.WriteLine("Niestety! Nie byłeś pierwszy ;)");
}

Console.ReadLine();

}

W sumie jedną linijką kodu załatwiamy sprawdzenie. Być może nie jest to wyjście idealne, ale czasem może uratować trochę czasu.

Powiązane wpisy:

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

MS SQL – zapytania do detach, attach i drop connections

andrzej — Mon, 16 Nov 2009 21:59:39 +0000

Witam po krótkiej przerwie ;)
Zdobywanie tytułu magistra i mały projekt, który kończę „po godzinach” normalnej pracy spowodował, że czasu na bloga nie zostawało. Postaram się jednak częściej pisać, by biorący udział w konkursie na dotnetomaniaku mieli dodatkowe źródło ;)

Dziś podczas kończenia niewielkiej aplikacji do zarządzania zadaniami przeprowadzałem testy pod tytułem „była sobie baza danych a teraz nie ma” ;) Szlag mnie trafiał po dwudziestym powtórzeniu detach / attach, więc postanowiłem sprawę załatwić bez klikania. Potrzebne do tego były jednak zapytania, które pozwalały wykonać odpowiednie akcje. Może komuś oszczędzi to kilku dłuższych chwil na szukanie…

Zapytanie do odłączenia bazy:

sp_detach_db 'task_manager', 'true'

Podczas jego wykonywania można jednak napotkać na błąd:

Cannot detach the database ‘task_manager’ because it is currently in use.

Lepiej więc wykonać najpierw małe hokus-pokus do ubicia połączeń ;)

USE master;
GO
ALTER DATABASE task_manager
SET SINGLE_USER
WITH ROLLBACK IMMEDIATE;
GO
ALTER DATABASE task_manager
SET MULTI_USER;
GO

Natomiast ponowne podłączenie bazy:

EXEC sp_attach_db @dbname = 'task_manager',
@filename1 = 'C:\Program Files\Microsoft SQL Server\MSSQL.1\MSSQL\Data\task_manager.mdf',
@filename2 = 'C:\Program Files\Microsoft SQL Server\MSSQL.1\MSSQL\Data\task_manager_log.ldf'

Voilà! ;)

Powiązane wpisy:

MSSQL – porównywanie dat

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Zmiana wyglądu

andrzej — Mon, 19 Oct 2009 22:06:47 +0000

W poprzedniej skórce bloga czegoś mi brakowało. To jeden z tych przypadków, gdy wiadomo, że coś jest nie tak ale nie wiadomo do końca co ;)

Przejrzałem chyba wszystkie tematy do wordpressa i w końcu trafiłem na ten, który wlaśnie widzicie. Przypadl mi do gustu niesamowicie. Pozostaje oczywiście dopracowanie szczegółów i spolszczenie komunikatów – jednak większość gotowa. Mam nadzieję, że spójny wygląd z interesującym layoutem będzie zachęcał do czytania :) Zawsze chciałem mieć coś na zasadzie „category slider” widocznego na stronie głównej. Pojawia się co prawda dodatkowe wyzwanie – poza wpisem trzeba stworzyć również infografikę – jednak efekt końcowy wg mnie zadowalający.

Nie znaleziono powiązanych wpisów.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Książki – co czytam. Certyfikacja – czy warto?

andrzej — Fri, 16 Oct 2009 21:52:07 +0000

Na wstępie „krótkie” wprowadzenie – opis książki, którą męczyłem przez ostatnie ładnych „kilka” dni ;)

Co uważniejsi z czytelników zauważyli malutki widget po prawej stronie – „Obecnie czytam”. Właśnie wymieniła się w niej książka. Skończyłem czytać „CLR VIA C#” Richtera, zabieram się za „VISUAL C# 2005: THE BASE CLASS LIBRARY” Balena. Z tą książką powinno pójść łatwiej i szybciej niż z Richterem (takie mam wrażenie).

CLR VIA C# jest bardzo interesującą pozycją, którą polecam każdemu. Richter w dość swoisty sposób rozebrał na części pierwsze wszystko, z czym spotykamy się na co dzień. Pierwsza część jest mocno teoretyczna – operacja na otwartym sercu .NET, czyli CLR właśnie. Ciekawostki, ogólny zarys i założenia, które zapadają w pamięć i sporo rozjaśniają. Część „Working with types” – dość ciekawa. Nie zanudza, mimo, iż opisuje rzeczy oczywiste. „Designing parts” – wspaniałe kompendium dla każdego, kto programuje współdzielone komponenty lub po prostu dąży do tego, by jego kod był zgodny ze standardem, skalowalny, bezpieczny i zoptymalizowany. 70 stron czyta się z miłym odczuciem, że nareszcie ktoś uporządkował to nad czym zawsze zastanawiałem się „czy robię to dobrze?”.

Dział „Essential types” również segreguje i porządkuje zagadnienia dotyczące rzeczy, z którymi spotykami się często. Praca z tekstem, typami enumerowanymi, tablicami, interfejsami, typami generycznymi – po lekturze staje się bardziej przewidywalna i pewna. Same przykłady są naprawdę w porządku. Prezentują często wiele aspektów poruszanego zagadnienia w przystępny sposób. Nie traktują czytelnika jako „niepełnosprytnego” wyjaśniając niepotrzebnie każdą linijkę – oby takie przykłady spotykać w każdej książce.

Sekcja „CLR Facilities” nie jest lekka ale jest niesamowicie przydatna. Świadomość istnienia i sposób działania Garbage Collectora, refleksje i operacje asynchroniczne – nie taki wilk straszny, jak go malują.

Książki tej (niemal 650 stron) nie da się przeczytać i zapamiętać wszystkiego. Nie raz jednak wracam do niej podczas codziennej pracy, utrwalając coś, co w danej chwili robię. Sama świadomość, że wiadomo gdzie zajrzeć aby uzyskać pewną podpowiedź czy wskazówkę jest komfortowa. Książka to kompendium, które zwraca uwagę na aspekty często traktowane w innych publikacjach po macoszemu lub wręcz pomijane. „Important notes” – przyciągają uwagę do pułapek, na których można się wyłożyć przy nieumiejętnym używaniu tego, co oferuje C#. Jednocześnie książkę czyta się przyjemnie. Liczne wzmianki o tym, że Microsoft (zdaniem autora) coś schrzanił i ma nadzieję, że naprawią to w następnej wersji przyprawiają o uśmiech i zwracają uwagę na to, że nikt nie jest nieomylny ;) Richter ma co prawda świra na punkcie thread safety, security, wydajności, zasięgu widoczności zmiennych, pieczętowania klas – i trochę tym zaraża ;) To w sumie jedyny zarzut do książki ;)

Jeden z przykładów, gdy sedno będzie krótsze niż wstęp ;) Po przeczytaniu „THE BCL” zastanawiam się nad połknięciem pozycji stricte „egzaminowej” i podejście do MCTS. Propozycja szefostwa i własne obserwacje to 70-536: Microsoft .NET Framework – Application Development Foundation. Ktoś z Was miał sposobność zdawać? Jak poszło? Jak się przygotowywaliście? Ile czasu Wam to zajęło? Może ktoś, tak jak ja, dopiero planuje? Czy według Was obecnie takie potwierdzenie umiejętności – poza własną satysfakcją – jest przydatne?

Zapraszam do dyskusji w komentarzach. Myślę, że pomoże to i mi rozwiać niektóre wątpliwości.
Jeśli ktoś chce podzielić się informacją o ciekawej książce (niekoniecznie w tematyce egzaminowej) – również chętnie zapoznam się z Waszym „co czytam”.

Powiązane wpisy:

Shallow copy a deep copy – klonowanie obiektu z MemberwiseClone oraz przy użyciu serializacji

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

„throw” czy „throw exc” – czyli jak najlepiej przerzucić wyjątek wyżej

andrzej — Thu, 15 Oct 2009 22:31:19 +0000

Pewnie nie raz staliście przed sytuacją, w której jakaś z funkcji spowodować może powstanie wyjątku, którego wystąpienie trzeba zalogować i przerzucić go dalej (re-throw), aby aplikacja zajęła się nim jak należy. Jednocześnie idealnie, gdy wyjątek zawierał będzie jak najwięcej informacji. Zalicza się do nich przyjaciel każdego programisty – StackTrace.

Rozpatrzmy poniższy kod:

public sealed class SomeClass
{
public void SomeTestPublicMethod()
{
try
{
SomeMethod();
}
catch (ApplicationException exc)
{
//logujemy blad
throw exc;
}
}

private void SomeMethod()
{
throw new ApplicationException("Błąd w SomeMethod");

}
}

Czyli testowa klasa, której metodę SomeTestPublicMethod udostępniamy jako publiczną, ona natomiast wywołuje prywatną metodę SomeMethod – rzucającą wyjątek ApplicationException.
Jak widać wystąpienie wyjątku chcemy zalogować w metodzie SomeTestPublicMethod i rzucić wyjątek dalej. Kod wykonujący nasz „błędny” program:

static void Main(string[] args)
{
try
{
SomeClass sc = new SomeClass();
sc.SomeTestPublicMethod();
}
catch (Exception exc)
{
Console.WriteLine(exc.Message);
Console.WriteLine(exc.StackTrace);
}

Console.ReadLine();
}

Czego spodziewacie się w StackTrace? Czy zaprowadzi nas ona do oryginalnej metody SomeMethod, która spowodowała błąd? Otóż niestety nie, StackTrace wygląda tak:

Niepełny StackTrace

Zauważcie, że Message jest w porządku – pochodzi z oryginalnie rzuconego wyjątku. Dokładna informacja o linii wskazuje jednak dopiero na miejsce, w którym napisaliśmy „throw exc;” – czyli SomeTestPublicMethod. Może wydawać się to nieistotne, bez debugowania ciężko byłoby jednak odgadnąć w czym problem i gdzie on tak naprawdę powstaje.
Zamieńmy dosłownie jedną linię – zamiast „throw exc” zróbmy „throw”. Efekt?

Kompletny StackTrace

Różnica? Bogatszy StackTrace wskazujący na oryginalne miejsce powstania błędu – czyli prywatną metodę SomeMethod. Być może zagadnienie niektórym wydaje się trywialne, ale pamiętajcie – jeśli chcecie po prostu „pchnąć” wyjątek dalej, bez utraty informacji (ani opakowania go we własną klasę wyjątku – np. przekazując jako InnerException) używajcie samego „throw”. Oszczędzić może trochę pracy w przyszłości ;)

Powiązane wpisy:

Mutex i sprawdzanie czy aplikacja jest jedyną uruchomioną

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

MSSQL – porównywanie dat

andrzej — Wed, 23 Sep 2009 19:18:08 +0000

Nie wiem jak Wy, ale ja zawsze miałem dylemat, gdy musiałem porównywać datę zapisaną w bazie z tą wysyłaną z procedury C#. Oczywiście mam na myśli porównywanie datetime z MSSQL z DateTime z C#. Objawiało się to nader często, gdy np. chciałem wyciągnąć z bazy – dajmy na to – zgłoszenia serwisowe z zakresu dat.
Zgłoszenia zapisywane były z pełną informacją (data i czas), w postaci:

2009-01-08 12:06:20
2009-01-12 13:59:58
2009-01-17 08:32:13
2009-01-21 09:10:14
2009-01-29 09:57:24

Do procedury wysyłane były parametry:

@date_from = '2009-01-08'
@date_to = '2009-01-12'

Zwykłe porównanie:

SELECT *
FROM zgloszenia
WHERE data_zgloszenia >@date_from AND data_zgloszenia < @date_to

Zwróci nam „przekłamane” wyniki – nie takie, jakich byśmy się spodziewali:

2009-01-08 12:06:20

Dlaczego? Dlatego, że nie wysyłając czasu wysyłamy nota bene: „2009-01-12 00:00:00″, co jest wcześniejsze niż wartość „2009-01-12 13:59:58″.
Łatwo możemy pozbyć się problemu, używając funkcji DATEDIFF(datepart, startdate, enddate). Zachowuje się ona podobnie jak funkcje CompareTo w C#. Podajemy w pierwszym parametrze część daty, po której chcemy wykonać porównanie (u nas będzie to day) a w dwóch kolejnych parametrach – daty do porównania. Zastosowanie jest więc banalne:

SELECT *
FROM zgloszenia
WHERE DATEDIFF(DAY, data_zgloszenia, @date_from) <= 0 AND DATEDIFF(DAY, data_zgloszenia, @date_to) >= 0

Dzięki temu otrzymamy poprawne wyniki. Po prostu przy porównywaniu obcinany jest czas – brana pod uwagę jest tylko część przenosząca informację o dacie. Rezultat:

2009-01-08 12:06:20
2009-01-12 13:59:58

Nie znaleziono powiązanych wpisów.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.